Postarajmy się lepiej zrozumieć zasadność zmiany nazwy:

już nie Liturgiczna Służba Ołtarza „LSO”,

lecz Służba Liturgiczna „SL”

Służba liturgiczna nie polega jedynie na usługiwaniu przy ołtarzu, bo jest przecież jeszcze stół słowa Bożego, na liturgię zaś składa się nie tylko celebrowanie Mszy Świętej, ale także sakramenty i sakramentalia.

Stąd niewłaściwym okazuje się określenie liturgiczna służba ołtarza. Nazwa „służba liturgiczna” w sposób właściwy oddaje w pełni to, co jest zgodne z duchem Soboru Watykańskiego II. Dokonała się zatem zmiana w myśleniu o istocie „służby liturgicznej”, od wąskiego, ściśle ministranckiego, do szerokiego, w którym do kręgu osób zaangażowanych w liturgię zaprasza się dziś wszystkich, zarówno mężczyzn jak i kobiety. Służba liturgiczna obejmuje dziś wszystkich, którzy w celebracji liturgicznej spełniają konkretną funkcję liturgiczną. Taką „służbę” pełnią nie tylko ministranci i lektorzy, którzy usługują w prezbiterium, lecz także schole, chór, kantorzy, zbierający kolektę i niosący dary ofiarne, odczytujący wezwania modlitwy powszechnej, czuwający nad porządkiem w czasie celebracji liturgicznej, a zatem wszyscy usługujący poza prezbiterium, o których Ogólne wprowadzenie do Mszału rzymskiego lub inne dokumenty Kościoła wyraźnie mówią, że także spełniają funkcję liturgiczną.

Na służbę liturgiczną składają się:

– osoby pełniące stałe posługi lektora i akolity;

– pełniący funkcję nadzwyczajnego szafarza;

– ministranci i ministranci słowa Bożego – tzw. Lektorzy;

– zespoły żeńskie (np. zespół troszczący się o dary ofiarne, czuwający nad komentarzami, modlitwą powszechną, itd.);

– służba muzyczna (psałterzyści, kantorzy, schola, chór, organista);

– służba porządkowa (np. zakrystian, zbierający ofiarę w kościele, służba ładu).

Definicje

– definicja klasyczna:

Służba liturgiczna – to osoby, zespół bądź zespoły osób, które służą Ludowi Bożemu w czasie liturgii Kościoła i nabożeństw, ilekroć są zaproszone do pełnienia posługi i funkcji liturgicznej, należące zarówno do stałej grupy liturgicznej, jak i spełniające swoją funkcję okazjonalnie.

-definicja z Dyrektorium duszpasterstwa służby liturgicznej, zatwierdzone przez konferencję Episkopatu Polski 27 listopada 2008r (p. 54):

„Przez  służbę liturgiczną należy rozumieć zespół wiernych świeckich, dzieci, młodzież i dorosłych, którzy zostali włączeni do tego grona przez błogosławieństwo lub ustanowienie i spełniają wyznaczone im zadania zarówno w celebracji Eucharystii, jak i w innych zgromadzeniach liturgicznych”.

Na służbę liturgiczną składają się dziś już nie jeden tylko zespół (np. ministranci), ale kilka zespołów, nawet w przypadku najmniejszej parafii. Dokonała się zatem zmiana rozumienia istoty „służby liturgicznej”. Wydaje się jednak, że zmiana ta pozostała na poziomie akademickim, gdyż w praktyce, ogół wiernych nadal kojarzy „służbę liturgiczną” z grupą ministrantów i lektorów, z uwagi na to, że w parafii nadal stanowią oni zasadniczy zespół w posługiwaniu w liturgii Kościoła.

Przed Kościołem stoi dziś zadanie polegające na tym, aby „służba liturgiczna” w pełnym tego słowa znaczeniu nie była tylko przedmiotem poprawnego teologicznego rozumowania w kontekście Vaticanum II (co odzwierciedlają dziś  dokumenty i wypowiedzi Kościoła oraz naukowe opracowania), ale co ważne, by stała się praktyką ludu Bożego w parafiach, przez szeroki udział wiernych w posługiwaniu w liturgii. Ukazanie szerokiej perspektywy posługiwania w liturgii dla wiernych świeckich wcale nie oznacza, że taki proces może się dokonać szybko i łatwo. Chodzi zatem o nakreślenie kierunków rozwoju, podania inspiracji i pomocniczych narzędzi dla duszpasterzy i współpracowników.

Do tej refleksji zachęcam proboszczów i duszpasterzy parafii salezjańskich oraz członków naszych grup parafialnych: zwłaszcza ministrantów i lektorów oraz schole dziecięce i młodzieżowe; abyśmy my, jako Rodzina Salezjańska, byli aktywnie włączeni w nurt Kościoła Powszechnego i podejmowali trud odnowy liturgicznej w duchu Soboru Watykańskiego II realizując program duszpasterski Episkopatu Polski. W tym celu zachęcam również do przeczytania, cytowanego już, „Dyrektorium duszpasterstwa służby liturgicznej”.

Ks. Dariusz Szyszka sdb

/Inspektorialny Delegat SL/

——————————————————————————————————————

Por. Ks. Grzegorz Rzeźwicki, Duszpasterstwo ministrantów i lektorów w Kościele w Polsce, Tarnów 2010.