W Uroczystość Objawienia Pańskiego (6 stycznia) przypada pierwszy czwartek 2011 roku. Z tej okazji zapraszamy do modlitwy o nowe, liczne i święte powołania do służby w kapłaństwie i życiu zakonnym.

Włączmy się do tej modlitwy!

Poniżej znajdziecie materiały powołaniowe:

PIERWSZY CZWARTEK MIESIĄCA

/6 stycznia 2011/

Uroczystość Objawienia Pańskiego

EUCHARYSTIA

WPROWADZENIE DO LITURGII

Zajaśniało nad ludzkością światło Chrystusa. To On, Bóg, objawił się jako człowiek, by przynieść zbawienie wszystkim narodom. To On, Bóg — Człowiek objawia się nam w tej Eucharystii, aby i nas przeprowadzić ze śmierci do życia, z ciemności do światła, z niewoli do wolności. Uznajmy w Nim naszego Pana, jak uznali Go Mędrcy ze Wschodu, składając Mu dary jako Królowi, Kapłanowi i Bratu każdego człowieka. Upadnijmy, jak trzej mędrcy, na twarz i złóżmy Mu pokłon. I ofiarujmy swe dary: złoto naszych serc, kadzidło naszych słów i czynów, mirrę naszej codzienności. A nade wszystko módlmy się, aby nie zabrakło tych, którzy złożą Mu w ofierze samych siebie.

WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA

Mędrcy ze Wschodu, uznający Chrystusa za Boga-Człowieka, Króla, Kapłana i Proroka są znakiem narodów, które przyjmują orędzie zbawienia. Spełniają się więc nieustannie słowa proroka Izajasza, gdyż Kościół — Nowe Jeruzalem jest znakiem jedności całej rodziny ludzkiej. Myśl tę podejmuje św. Paweł — Apostoł narodów pogańskich – wszyscy jesteśmy uczestnikami obietnicy, wszyscy jesteśmy objęci Bożą miłością.

MODLITWA POWSZECHNA

Bóg wyzwoli tych, którzy Go wzywają i objawi im swoje zbawienie, dlatego wzywajmy Go i kierujemy do Niego naszą modlitwę.

1. Módlmy się, by narody zdążały do światła, które jaśnieje w Objawieniu, w Kościele, w sakramentach. Ciebie prosimy…

2. Módlmy się, by Chrystus zajaśniał nad narodami spowitymi w mroku niewiary, nad ciemnościami, które spowijają ludzkie serca.

3. Módlmy się, by wszyscy królowie i władcy ziemi oddali pokłon Jezusowi, a wszystkie narody były otwarte na Ewangelię, prowadzącą do sprawiedliwości i pokoju.

4. Módlmy się, by misjonarze zwiastowali objawioną prawdę i skutecznie przyczyniali się do rozwoju świata i Kościoła naszych czasów.

5. Módlmy się o nowe powołania do służby bożej, aby nie zabrakło niosących światło Chrystusa tym, którzy kroczą w ciemnościach.

6. Módlmy się, by zmarli … stali się współuczestnikami obietnicy objawionej w Chrystusie Jezusie przez Ewangelię.

7. Módlmy się, by nasze pokolenie wytrwale zdążało do Boga, byśmy wszyscy tutaj zgromadzeni mogli postępować w światłości Pana.

Ojcze, Ty w każdym pokoleniu na nowo odsłaniasz swe tajemnice i w każdym pokoleniu na nowo odradzasz swój Kościół. Wysłuchaj modlitwy, którą kierujemy do Ciebie w święto Objawienia, i spraw w swym miłosierdziu, by wszyscy zawsze postępowali w światłości Twego Syna. Który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków.

PROCESJA Z DARAMI OFIARNYMI

Świeca

Przynosimy przed Twój ołtarz, Panie, ogień, znak światła i mi­łości. Ogień przypomina nam, że powołaniem chrześci­jańskim jest kochać, bo tylko miłość daje wzrost, buduje i two­rzy. Niech nas prowadzi światło wiary i czynnej miłości, abyśmy me zawiedli Chrystusa, Kościoła i człowieka.

Woda

Oto woda – symbol odrodzenia. Przynosimy ją, Panie, na ofiarę, ponieważ wyraża naszą zależność i niewystarczalność. Powiedziałeś: „Jeśli kto pragnie, niech przyjdzie do mnie”. Spraw, prosimy, aby każdy człowiek umiał czerpać ze źródła, jakim jesteś.

Wino

Przynosimy przed Twój ołtarz, Panie, wino. Jesteś Win­nym Krzewem, a my wszczepionymi gałązkami. Przy­jaźń zobowiązuje, domaga się wierności. Udziel nam jej, byśmy entuzjazmem naszego życia oddanego Tobie ukazywali piękno i godność powołania i pociągali innych na drogę realizowania rad ewangelicznych.

Chleb

Przynosimy przed Twój ołtarz, Panie, chleb, symbol praw człowieka. Istnieje głód nie tylko chleba. Istnieje bezdomność wśród swoich i anonimowość w tłumie. Daj nam wrażliwość na potrzeby konkretnego człowieka, tego brata, którego ramię styka się z naszym każdego dnia.


PRZED ROZESŁANIEM

Jak gwiazda Mędrcom, tak nam objawia się Boża prawda, byśmy idąc za jej światłem, doszli do Chrystusa i dostąpili zbawienia. Niech w tej drodze za Bożym światłem towarzyszy nam błogosławieństwo i nadzieja, jaka towarzyszyła tym, którzy szukali narodzonego w Betlejem Judzkim. I pamiętajmy: prawdziwy mędrzec oddaje pokłon tylko Bogu samemu.


NABOŻEŃSTWO POWOŁANIOWE

1. Śpiew: O Zbawcza Hostio…

Wystawienie Najświętszego Sakramentu

2. Wstęp:

Jezu Chryste, w którym najpełniej się objawiło życie, stając w Twojej obecności w Tajemnicy Eucharystii – sakramentu Życia – pragniemy odczytywać nasze życie. Z pokorą i wiarą, zatem klękamy przed Tobą i uwielbiamy Ciebie, który jesteś Życiem Zmartwychwstałym; uwielbiamy Twego Ojca Stwórcę wszystkich żyjących; uwielbiamy Ducha Świętego – Dawcę życia, które jest naszym powołaniem.

3. Śpiew: Wielbić Pana chcę, radosną śpiewać pieśń;

4. Lektor:

Nieznana gwiazda zabłysła na niebie

I swoim blaskiem, jaśniejszym od słońca,

Przenika z mocą umysły i serca

Szlachetnych mędrców.

Największe trudy dalekiej wędrówki

Wśród mroźnych nocy i skwaru południa

Nie mogły wstrzymać spragnionych odkrycia

Tajemnej prawdy.

A kiedy doszli do kresu swej drogi,

Znaleźli Dziecię zrodzone w ubóstwie;

Pokorną wiarą, silniejszą niż rozum,

Poznali Pana.

Gdy ich nadzieja spełniła się wreszcie,

Wyznali Boga w postaci człowieka;

Upadli przed Nim i pełni radości

Złożyli dary.

5. Rozważanie:

Dziś wraz z trzema mędrcami ze Wschodu idziemy do Betlejem, aby pokłonić się narodzonemu Jezusowi, Bogu, który dla naszego zbawienia przyjął ciało dziecka. Razem z nimi wpatrujemy się dziś w gwiazdę, która staje się drogowskazem wiodącym wprost do betlejemskiej stajni.

Oto Ten, który posyła anioły i daje natchnienie prorokom, posługuje się dziś jako znakiem gwiazdy. Przez tak prozaiczny w sumie symbol przyprowadza do siebie pogańskich mędrców, aby i im Objawić swoje bóstwo i wolę zbawienia każdego człowieka.

Często w historii zbawienia Pan Bóg posługuje się tak prostymi znakami. Tęcza po potopie to znak przymierza Boga z potomkami Noego, manna i przepiórki w czasie wyjścia z Egiptu – dowód czuwającej nad nami Bożej opatrzności, dwie kamienne tablice – zawierające całe prawo Dekalogu. Tych prostych znaków, które jednak prowadzą do tego co niewyobrażalnie wielkie i piękne, Pan Bóg nigdy nam nie skąpi. Życie wielu świętych unaocznia nam, że gwiazd takich jak w Betlejem także dzisiaj jest wiele i w dodatku możemy je odnaleźć bez względu na okoliczności życia. Pan Bóg, objawiony najpierw w Betlejem, później w czasie ziemskiego życia Pana Jezusa i Apostołów, objawia się ciągle. I ciągle chce być rozpoznawany, abyśmy wszyscy stali się, według słów św. Pawła, współuczestnikami Jego Ciała, Jego Kościoła świętego. Jednak niewielu z nas potrafi owe Boże gwiazdy dostrzegać. Z resztą nie powinno nas to dziwić, zauważmy, że św. Mateusz pisze o trzech Mędrcach, którzy dostrzegli to niezwykłe zjawisko i zdecydowali się za nim wyruszyć. Wśród milionów ludzi Tylko Trzech dostrzegło niezwykły Boży znak! Bo, aby dostrzec Pana Boga potrzeba mieć niezwykłą wrażliwość połączoną z czujnością, i co najważniejsze obie muszą być oparte o wiarę. Gdyby nie wiara, że Betlejemskie Światło zwiastuje coś niepowtarzalnego pewnie i nasi mędrcy woleliby zostać w swoich domach i nie narażać się na trudy wędrówki w nieznane. A jednak uwierzyli.

A my? Czy potrafimy dostrzegać Boże światło objawiające nam Wszechmocnego i uwierzyć, że nie jest to zwykłe zjawisko, ale przyczyna sprawcza naszego szczęścia i zbawienia. Boża gwiazda świeci – w modlitwie, w liturgii, w przykazaniach. Musimy wciąż na nowo jej szukać i iść za jej światłem, bo siedząc w miejscu na niewiele może się nam przydać.

Trzeba nam starać się, byśmy jak Mędrcy umieli rozpoznać światło Bożego Objawienia i nie uciekali przed nim, ale otwierali się na jego działanie, bo tylko w ten sposób staniemy się prawdziwymi królami, którzy u betlejemskiego żłóbka złożą nie tylko złoto, kadzidło i mirrę, ale własne serca przepełnione miłością i prawdziwym zawierzeniem, które doprowadzą nas kiedyś do chwały zmartwychwstania.

Módlmy się, by każdy z nas potrafił rozpoznać Boże światło i znaki, którymi Bóg objawia nam siebie i objawia nam drogę naszego życia.

6. Adoracja w ciszy

7. Śpiew: Chodziłeś Panie…

8. Lektor:

We współczesnym hałaśliwym świecie słychać różne gło­sy. Może jednak w tym niespokojnym zgiełku usłyszysz głos niezwykły, ten jeden, niepowtarzalny, nie pozwalający się pomy­lić z jakimkolwiek innym. Głos łagodny i potężny zarazem, lecz niespokojny jak pukanie nocą, zapraszający jak uchylone drzwi. Mocny jak grom, zniewalający do podjęcia odważnej decyzji, aby Bogu i ludziom dać niepodzielnie w powołaniu kapłańskim i zakonnym swoje gorące, młode, ofiarne serce.

Mam Panie jedno serce pełne żaru i miłości,

ale jestem w rozterce komu je dać w całości.

Czy ludziom oddać całe, czy dla siebie zachować,

czy Tobie dać na chwałę, czy też je podarować?

Lecz w rozpędzonym tłumie ludzie podeptać mogą

– serca nikt nie zrozumie i potoczy się drogą.

Wiem już najlepiej Panie, co ze swym sercem zrobię.

Niechaj się co chce stanie oddam je tylko Tobie,

i Ty się nad nim pochylisz w swej ojcowskiej czułości

i umieścisz je w głębi Swej bezgranicznej miłości.

9. Śpiew: Wiele jest serc…

10. Lektor:

To nieustanne wołanie o twoje oczy, o twoje ręce, o ciebie samego, o ciebie samą, na wielką przygodę Miłości i Przyjaźni z Bogiem, biegnie przez świat od tylu wieków. Idą za głosem Chrystusa odważni i ofiarni, peł­ni troskliwości i poświęcenia, i stają się „solą ziemi i światłem świata…”.

Może i ciebie niepokoi ten głos. Uwierz w to, że właśnie ciebie potrzebuje Chrystus, aby przemieniać świat

11. Kapłan:

Ojcze – Pasterzu i Nauczycielu wiernych, któryś dla zachowania i rozszerzenia swojego Kościoła ustanowił kapłaństwo, prosimy Cię poślij robotników na żniwo swoje. Spraw, aby wszyscy, których wezwałeś do swojej służby zdecydowali się iść za Tobą. Strzeż ich od niebezpieczeństw świata, udziel im ducha rady i prawdy, pobożności, aby przykładem Twego życia pociągali innych ku Tobie.

Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

12. Pieśń na błogosławieństwo…

Błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem…